Wsparcie dla rodziców

Dlaczego moje dziecko nie potrafi się skupić? 

"On/ona w ogóle się nie skupia".
"Zaczyna i po chwili już myślami jest gdzie indziej".
"Siedzi nad lekcjami godzinami, a efektów brak".

To jedne z najczęstszych zdań, które słyszymy od rodziców.
I bardzo często towarzyszy im pytanie:
czy to normalne, czy już coś niepokojącego?

Brak koncentracji to nie zła wola

Dzieci rzadko "nie skupiają się specjalnie".

Zazwyczaj naprawdę nie potrafią utrzymać uwagi, mimo że się starają.

Problemy z koncentracją mogą wynikać m.in. z:

• niedojrzałości układu nerwowego,

• trudności w przetwarzaniu informacji,

• nadmiaru bodźców i zmęczenia,

• napięcia emocjonalnego lub lęku,

• trudności szkolnych, które narastają.

Im dłużej dziecko doświadcza niepowodzeń, tym trudniej mu się skupić — bo pojawia się frustracja i zniechęcenie.

Jak to wygląda w codziennym życiu?

Rodzice często obserwują, że dziecko:

• często się wierci i wstaje od biurka,

• zapomina polecenia, które dopiero co usłyszało,

• szybko się męczy nauką,

• robi dużo błędów "z nieuwagi",

• reaguje złością lub wycofaniem podczas odrabiania lekcji.

To nie jest kwestia charakteru.
To sygnał, że dziecko potrzebuje wsparcia, a nie większej presji.

Kiedy warto poszukać pomocy?

Warto rozważyć konsultację, jeśli:

• trudności z koncentracją utrzymują się od dłuższego czasu,

• wpływają na naukę i samopoczucie dziecka,

• powodują napięcia w domu,

• dziecko traci wiarę w siebie,

• nauczyciel zwraca uwagę na problemy z uwagą.

Wczesne przyjrzenie się problemowi pozwala uniknąć narastania trudności i obniżonej samooceny.

Co możesz zrobić jako rodzic?

Na początek:

• skróć czas nauki i wprowadź regularne przerwy,

• ogranicz bodźce (telefon, telewizor w tle),

• dziel zadania na mniejsze etapy,

• chwal za wysiłek, nie za tempo.

Jeśli jednak mimo starań sytuacja się nie poprawia — to nie znaczy, że robisz coś źle.

Jak możemy pomóc?

W Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej CET pomagamy zrozumieć,
z czego wynikają trudności z koncentracją i jakie wsparcie będzie dla dziecka najlepsze.

Zaczynamy od spokojnej rozmowy i obserwacji.
Bez oceniania.
Bez etykietowania.
Z uważnością na potrzeby dziecka i rodziny.

Masz wątpliwości?

Jeśli zastanawiasz się, czy problemy z koncentracją Twojego dziecka to jeszcze etap rozwoju, czy już sygnał do działania — warto porozmawiać.

Zapraszamy do kontaktu i umówienia konsultacji.
Czasem jedno spotkanie wystarczy, by wiele rzeczy stało się jaśniejszych.

Moje dziecko ma trudności w szkole – czy to już powód do niepokoju?

Wielu rodziców zadaje sobie to pytanie po cichu, często z poczuciem winy i bezradności.
Na początku to "tylko" wolniejsze tempo pracy, niechęć do lekcji, coraz częstsze złości.
Z czasem pojawia się zmęczenie – zarówno u dziecka, jak i u rodzica.

Czy to jeszcze normalny etap rozwoju, czy sygnał, że dziecko potrzebuje wsparcia?

Trudności szkolne to nie lenistwo

Wbrew obiegowym opiniom większość dzieci chce sobie radzić.
Gdy jednak nauka staje się źródłem napięcia i frustracji, przyczyna bardzo rzadko leży w braku chęci.

Za trudnościami szkolnymi mogą stać m.in.:

• problemy z koncentracją uwagi,

• wolne tempo pracy,

• trudności w czytaniu, pisaniu lub liczeniu,

• nadwrażliwość emocjonalna,

• lęk przed popełnianiem błędów i oceną.

Dziecko często wkłada dużo wysiłku, ale efekty nie są takie, jakich oczekują dorośli.

Kiedy warto się zatrzymać i przyjrzeć sytuacji?

Warto rozważyć konsultację, jeśli:

• trudności utrzymują się przez kilka miesięcy,

• odrabianie lekcji zajmuje bardzo dużo czasu,

• pojawia się płacz, złość lub wycofanie,

• nauczyciel sygnalizuje problemy,

• dziecko zaczyna mówić o sobie źle ("jestem głupi", "nic nie umiem").

To nie jest "przesada".
To uważność na potrzeby dziecka.

Co możesz zrobić jako rodzic – już teraz?

Na początek:

• obniż presję i porównywanie z innymi dziećmi,

• chwal wysiłek, nie tylko efekt,

• skróć czas nauki i wprowadzaj przerwy,

• obserwuj, co sprawia dziecku największą trudność.

I najważniejsze: nie zostawaj z tym sam/a.

Jak możemy pomóc?

W Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej CET zaczynamy od spokojnej rozmowy i uważnej obserwacji.
Pomagamy zrozumieć, skąd biorą się trudności i jakie wsparcie będzie najlepsze dla dziecka.

Bez oceniania.
Bez straszenia diagnozą.
Z szacunkiem do dziecka i rodzica.

Masz wątpliwości?

Jeśli zastanawiasz się, czy to już moment, by poszukać pomocy — warto porozmawiać.

Zapraszamy do kontaktu i umówienia konsultacji.
Czasem jeden krok wystarczy, by przywrócić dziecku spokój i poczucie bezpieczeństwa.